Sunrise Reflecties: Uit de grond van je hart groeit altijd iets moois

Twee kinderen planten zoete aardappel in de aarde in Senegal.

Over zaadjes, verlangen en dat wat in jou op bloei wacht

Soms ben je op zoek naar iets nieuws.

Een andere baan.
Een andere route in je leven.
Een nieuwe relatie.
Een nieuw begin.

En dan ga je op pad. Je zoekt en zoekt en zoekt. In gesprekken, in boeken, in advies van anderen, in tekens, in bevestiging. Maar hoe meer je zoekt, hoe duidelijker het soms wordt: niemand heeft hét antwoord voor jou.

En daar zit je dan. Met jezelf.

Frustrerend misschien. Stil ook.
Want als het antwoord niet buiten je ligt… waar dan wel?

Misschien is dat precies het moment waarop je wordt uitgenodigd om naar binnen te keren.

Je weet inmiddels misschien al dat je niet alles kunt forceren. Dat je niet hoeft te duwen, maar mag leren zeilen. Niet trekken aan het leven, niet steeds harder werken om iets af te dwingen, maar voelen waar de stroming zit.

En als je dan toch even met jezelf zit, waarom daar dan niet echt (even) blijven?

Waarom niet kijken naar wat er in jouw hart leeft?

Hart van rozenblaadjes op een houten tafel

Een hart van rozenblaadjes als symbool voor zachtheid en groei.

Want uit de grond van je hart groeit altijd iets moois.
Ook jouw hart zit vol met zaadjes.
Zaadjes van mogelijkheden.
Van verlangens.
Van talenten.
Van een leven dat op jóuw manier geleefd wil worden.

Alles wat in jou aanwezig is, wil gezien worden. Maar zoals met alles in de natuur geldt ook hier: iets kan pas groeien als het water krijgt, licht ontvangt en ruimte voelt om te bestaan.

Misschien ben je zo lang bezig geweest met voldoen aan wat hoorde, dat je vergeten bent te kijken naar wat er vanbinnen al die tijd op je lag te wachten.

Wie ben je eigenlijk?
Waar ben je goed in?
Of nog mooier: waar word je werkelijk blij van?

Het is een vraag die ik veel cliënten stel.

En meestal wordt het dan stil.

Niet omdat er niets is.
Maar juist omdat die vraag je meteen naar binnen brengt. Naar een plek onder de oppervlakte. Een plek waar niet het snelle antwoord woont, maar de echte informatie.

Dat stilvallen is vaak een heel mooi moment.

Want juist daar begint iets.
Niet buiten je.
Maar in jou.

Heel wat jaren geleden was er een liedje met de woorden:
“Er is een tuintje in je hart, alleen voor jou.”

Wat een prachtige zin eigenlijk.

Een tuintje in je hart.
Alleen voor jou.

Niet voor de verwachtingen van de wereld.
Niet voor hoe het hoort.
Niet voor wat anderen nodig hebben dat jij bent.
Maar voor jou. Voor jouw ziel. Voor dat wat diep vanbinnen echt bij je past.

Jongen geeft water aan planten in een tuin in Senegal

Een kind geeft water aan jonge planten in een tuin in Senegal.

Misschien heeft dat tuintje lange tijd geen water gekregen.
Misschien is er weinig licht bij gekomen.
Misschien lag er van alles te slapen onder de grond.

Hoe zou het dan kunnen groeien?

En toch…
dat het stil heeft gelegen, betekent niet dat het weg is.
Dat je het niet hebt gezien, betekent niet dat het er niet is.

Misschien is dit het moment waarop je stopt met zoeken buiten jezelf
en je weer herinnert dat je niets kwijt bent.

Wat werkelijk bij jou hoort, is nooit echt weggeweest.
Je droeg het aldoor met je mee.
Diep vanbinnen.
Als een zaadje onder de grond.

Misschien mag je nu naar het tuintje in je hart gaan.
Om daar stil te zijn.
Om daar te voelen.
Om daar opnieuw verbinding te maken met wat in jou leeft.

En dan rustig te vragen:
wat heeft dit nodig?
Water?
Licht?
Ruimte?
Nieuwe grond?

Want misschien zegt dat meer over wie je bent en wat je hier komt doen dan alles waar je tot nu toe buiten jezelf naar hebt gezocht.

In de drukte van school, afstuderen, werken, doorgaan, zorgen, aanpassen en voldoen, raak je soms ver weg van je eigen kern. Niet omdat die verdwenen is, maar omdat het leven luid was en jouw binnenwereld zacht.

Tot nu.

Misschien is dit de tijd om niet langer te zoeken alsof je iets mist, maar te luisteren naar wat in jou wakker wil worden.

Om aanwezig te zijn.
Om stil te worden.
Om ruimte te geven aan wat er al is.

Want alles wat echt bij jou hoort, draagt al leven in zich.
Soms hoeft het alleen nog gezien te worden.

En misschien ontdek je dan dat er al die tijd iets moois in jou aanwezig was.

Papayaboom vol groene vruchten onder een heldere lucht in Senegal

Een papayaboom vol vruchten als beeld van groei, rijping en overvloed.

Klaar om te groeien.
Klaar om te bloeien.
Klaar om jou terug te brengen bij jezelf.

Gun jezelf daarom af en toe de stilte om naar binnen te luisteren.
Want uit de grond van je hart groeit altijd iets moois.


Behoefte aan begeleiding?

Voel je dat dit thema jou raakt en merk je dat je behoefte hebt aan begeleiding?
Dan ben je op dit moment in Nederland van harte welkom voor een 1-op-1 sessie met mij.

In alle rust kijken we samen naar wat er in jou leeft, wat aandacht nodig heeft en welke richting zich van binnenuit wil aandienen.

Soms is één gesprek al genoeg om weer helderheid te voelen, dichter bij jezelf te komen en te ontdekken wat er in jou wil groeien.

Ook tijdens onze retreats is er ruimte om hierin verder begeleid te worden — met aandacht, verdieping en een bedding waarin dat wat in jou leeft, echt gezien mag worden.

Je mag me altijd een bericht sturen als je voelt dat ik daarin iets voor je kan betekenen.

Previous
Previous

Maureen succesverhalen

Next
Next

Sunrise Reflecties: Niet duwen, maar zeilen